Huiddagingen: Huid is sexy?!

image

Huiddagingen: Huid is sexy?!

Jantine van 't Klooster is directeur van het Huidfonds en docent Huidtherapie op de Hogeschool Utrecht. Eerder had ze als huidtherapeut een eigen praktijk. Maandelijks blogt zij op de website van het Huidfonds over wat haar inspireert en activeert.

Bijna een jaar geleden ben ik de uitdaging aangegaan om in een voor mij compleet nieuwe wereld te stappen: de wereld van de fondsenwerving. Zoals de meesten van jullie wel weten, ben ik een echte vakfreak. Ik werk met de huid, behandel de huid, geef les over de huid, schrijf over de huid en werf er bij het Huidfonds fondsen voor. En dat laatste, dat is best een uitdaging kan ik jullie verklappen. Hoe ‘sexy’ is het immers om te doneren voor de huid?!

 

In mei 2015 wist ik dat ik in september van dat jaar zou beginnen met mijn werk bij het Huidfonds. Over ons grootste orgaan wist ik al veel, maar over fondsenwerven niet. Ik ben me erin gaan verdiepen door mensen te spreken (veel!), boeken te lezen en beurzen te bezoeken. Wisten jullie dat fondsenwerving een hele branche op zich is? Ik niet. Ik liep op een vakbeurs rond en verbaasde me over alle mogelijkheden die er zijn om geld in te zamelen. Ik heb geleerd dat een fonds een ‘call to action’ moet hebben in haar missie/visie, dat je het voor de donateur ‘sexy’ moet maken om te doneren.

 

Destijds dacht ik: ach, dat heeft het Huidfonds niet nodig, al die tools, al die fondsenwervingsmiddelen. Als wij het publiek gewoon vertellen hoe slecht mensen met een huidaandoening zich soms kunnen voelen, dan gaan ze ons helpen. Simpel toch?! Maar nu zie ik dat het anders is: als je als donateur niet weet dat het Huidfonds bestaat en je hebt de keuze uit zoveel goede doelen, waarom zou je er dan voor kiezen om te doneren voor de huid? Dan is het toch belangrijker om je euro te doneren aan een ernstige ziekte of een uitstervende diersoort.

 

Als ik zelf niet zo ‘dicht op de huid’ zou zitten, zou ik dan begrijpen wat het inhoudt om een zieke of beschadigde huid te hebben? Zou ik dan weten hoe belastend en oncomfortabel dat is? Én zou ik dit dan genoeg weten om mijn euro daaraan te doneren? De huid is het grootste orgaan, maar inmiddels weet ik dat er weinig in gedoneerd wordt (woordgrapje tussendoor). Het is de taak van mijn collega’s en mij om het Huidfonds meer bekendheid te geven. Om te laten zien hoe belangrijk die ene euro is! Als alle 1,2 miljoen mensen met een huidaandoening in Nederland jaarlijks één euro zouden doneren…

 

Er komen al veel mooie initiatieven op ons af; zaken waar we energie van krijgen. Bedrijven die aan ons denken als ze een jubileum vieren, schoonheidsspecialisten die in plaats van bloemen een donatie voor het Huidfonds vragen, of studenten Huidtherapie die aanbieden ons te helpen bij onderzoek. En dermatologen die ons aanschieten tijdens congressen en enthousiast worden van ons werk. Als ik deze initiatieven en successen beschrijf, krijg ik een glimlach op mijn gezicht.

 

Hou van je huid, doneer voor je huid!

 

Praat mee :